Nafn dagsins er þvottakonan. Ekki bara einhver þvottakonan, heldur þvottakonan sem upplifði það að ný óhreinindi voru komin á vinnuföt karlanna sem hún þjónaði samtíma sínum samkvæmt: Karlarnir voru farnir að umgangast traktora, þessar framandi maskínur komnar vestan um haf og gengu ekki bara fyrir heyi og vatni eins og fyrri aflgjafar heldur innfluttum framandvökum, þunnum og þykkum – til gangs og smurnings.

Það er vonum seinna sem við köllum fram nafn Guðmundar Jónssonar frá Torfalæk í þessum dálki. Satt að segja á Guðmundur meiri þátt en flestir aðrir í því að forveri Landbúnaðarsafns Íslands, Verkfærasafn ríkisins, sem stofnað var með lögum árið 1940, varð að raunveruleika á Hvanneyri.

Nafn dagsins er Ágúst Andrés Jónsson. Hann var fæddur 28. júní 1907 í Reykjavík. Hann nam við Hvítárbakkaskólann veturinn 1924-1925. Lauk síðan rafvirkjanámi og varð einn umsvifamesti rafverktaki í höfuðborginni með fyrirtæki sínu, Rafvirkjanum sf á Skólavörðustíg 22. Ágúst dvaldi ungur um fjörgurra ára skeið í Alaska og Bandaríkjunum og kynnst atvinnuháttum og fólki þar vestra. Hann hafði einnig mikinn áhuga á landbúnaði og keypti jörðina Hraunkot í Grímsnes, lítt og illa hýsta. Jörðin stórbætti Ágúst og hóf að gera þar margvíslegar landbúnaðartilraunir, m.a. með ræktun korns, baunagrass, ýmissa afbrigða af kartöflum ofl. Þá reyndi hann einnig ýmsar nýjungar í verktækni og vélum til búskapar. Alifuglarækt stundaði hann einnig, ræktaði m.a. Peking-endur og kalkúna, en þeir höfðu ekki verið aldir hérlendis áður.

Að þessu sinni er maður dagsins frú Steinunn Frímannsdóttir (1863-1947), norðlensk að uppruna, lengi húsfreyja á Möðruvöllum í Hörgárdal og síðar á Akureyri, mikil búkona, eins og dóttir hennar Hulda Á. Stefánsdóttir (grasafræðings og skólameistara Stefánssonar), hefur sagt frá í frábæri æviminningabók sinni: „Hún fylgdist vel með því, sem gerðist í búskap bænda, og fagnaði öllum framförum“, skrifaði Hulda þar (bls. 116. Bernska).

Ástæðan fyrir því að frú Steinunn Frímannsdóttir er hér valin maður dagsins er skýrð þannig út í kafla úr óbirtu bókarhandriti um Sláttusögu Íslands:

Maður þessa dags er Erlendur Sigurðsson frá Sandhaugum í Bárðardal. Erlendur er rammur sveitamaður sem gríðarlega reynslu af öllu sem snertir vélar og tæki enda hafa þau verið honum samferða um vettvang lífsins, stór og smá. Erlendur hefur reynst Landbúnaðarsafn Íslands einstakur hollvinur um langt árabil. Í þakklætis skyni hefur safnið nú sæmt hann heiðurstitlinum yfirvélameistari Landbúnaðarsafns Íslands.

Maður þessa dags er Jóhannes Gestsson frá Giljum í Hálsasveit. Jóhannes hefur verið drjúgur við að færa safninu gripi. Í hópi þeirra eru nokkrir sem einstæðir mega teljast, m.a. heimasmíðuð verkfæri. Þá hefur Jóhannes  einnig fært safninu búnaðarskjöl og -rit sem hann og fólk hans hefur haldið snyrtilega til haga. Loks hefur Jóhannes skráð nokkra þætti um komu fyrstu vélanna að Giljum og fært þá safninu. Jóhannes hefur jafnan mætt á samkomur safnsins og látið sér annt um veg þess með mörgum hætti.

Nýlátinn er Jón Eiríksson bóndi í Vorsabæ á Skeiðum. Hann var þjóðþekktur fyrir störf sín. Hér skal aðeins nefnt það sem hann vann að varðveislu menningarsögu sveitanna með margvíslegum hætti: ritun en líka ljósmyndun. Eftir hann liggur t.d. mikið safn ljósmynda sem varpa ákaflega björtu ljósi á aðstæður, vinnubrögð og verkhætti í sunnlenskum sveitum um og eftir miðja síðustu öld. Þær myndir segja mikla sögu.

Árni G. Eylands var Skagfirðingur, fæddur að Þúfum í Óslandshlíð 8. maí 1895. Hann varð búfræðingur frá Hólaskóla en nam síðan búfræði í Noregi og Þýskalandi; kynntist þar ýmsum nýmælum í búskap svo sem vélum og verkfærum.