Meira um Lúðvíksherfi

Hér á pistlasíðunni hefur fyrir nokkru verið sagt frá Lúðvíks-herfum; hestaherfunum sem Lúðvík Jónsson búfræðikandidat sagði fyrir um smíði á og virðast hafa verið byggð á hugmyndum hans um hvað best hentaði til vinnslu á íslenskum jarðvegi. Þau eru dæmi um stórmerkilega innlenda verkfærahönnun.

Frá fyrri tíð hafði eitt slíkt herfi (rótherfið) varðveist í Búvélasafninu. Fyrir fáeinum árum kom síðan í leitirnar eitt saxherfi, sem var hin gerðin en þau skyldu notast saman. Þóttumst við þá hólpnir. Síðan hafa fleiri Lúðvíksherfi komið í ljós, einkum rótherfi; nú á dögunum barst Búvélasafninu eitt slíkt til viðbótar. Flest eru þessi dæmi úr Borgarfirði.

Okkur skortir með öllu heimildir um smíðasögu Lúðvíksherfanna því miður, fjölda þeirra, og hvert þau voru seld. Ekki er ósennilegt að það hafi verið héraðaskipt: bændur fóru þá gjarnan hver eftir öðrum við vélaval, rétt eins og í dag.

Allar upplýsingar um Lúðvíksherfin eru vel þegnar, en Búvélasafnið er orðið vel sett með safngripina sjálfa. Kannst þú við Lúðvíks-herfi í þinni sveit?

Hvenær er safnið opið?

Netfang: bjarnig@lbhi.is
Sími: 844 7740

(einnig 433 5000)

Nafn dagsins er

Ágúst Andrés Jónsson

Nafn dagsins er Ágúst Andrés Jónsson. Hann var fæddur 28. júní 1907 í Reykjavík. Hann nam við Hvítárbakkaskólann veturinn 1924-1925. Lauk síðan rafvirkjanámi og varð einn umsvifamesti rafverktaki í höfuðborginni með fyrirtæki sínu, Rafvirkjanum sf á Skólavörðustíg 22. Ágúst dvaldi ungur um fjörgurra ára skeið í Alaska og Bandaríkjunum og kynnst atvinnuháttum og fólki þar vestra. Hann hafði einnig mikinn áhuga á landbúnaði og keypti jörðina Hraunkot í Grímsnes, lítt og illa hýsta. Jörðin stórbætti Ágúst og hóf að gera þar margvíslegar landbúnaðartilraunir, m.a. með ræktun korns, baunagrass, ýmissa afbrigða af kartöflum ofl. Þá reyndi hann einnig ýmsar nýjungar í verktækni og vélum til búskapar. Alifuglarækt stundaði hann einnig, ræktaði m.a. Peking-endur og kalkúna, en þeir höfðu ekki verið aldir hérlendis áður.

Nánar

Fyrri nöfn dagsins