Á málþingi um Torfa í Ólafsdal, sem haldið var í Búðardal á sumardaginn fyrsta sl., vakti Eysteinn Þórðarson bóndi í Bersatungu í Saurbæ athygli heimsíðungs á ræktunarminjnum þar í túni er heita Torfaslétta.
Sú sögn fylgdi sléttunni, sem er í brekku skammt austan við gamla bæjarstæðið í Bersatungu, að hana hefði Torfi Bjarnason unnið, þá ungur maður.
Torfi kom að Bersatungu á þriðja ári, árið 1841, og átti þar heima uns hann hélt til afbæjarstarfa og náms, m.a. í jarðyrkju, fyrst í Flatey á Breiðafirði.
Heimsíðungur skoðaði minjarnar undir leiðsögn Eysteins bónda þann 31. maí sl. Þarna mundi hann hálfníræður og eftir 74 ára búsetu þar á bæ glögga beðasléttu - ræktunarhátt sem einkenndi seinni hluta nítjándu aldar hérlendis.
Auðvelt var enn að greina í Torfasléttunni a.m.k. þrjú beð, líklega um 1,2 m á breidd hvert. Þau virðast hafa verið 12 m á lengd eða meira.
Beðin má greina á meðfylgjandi mynd, þar sem rauð strik skýra lauslega mörkin á milli beðanna (smelltu á myndina til þess að sjá hana stærri).
Nú þarf að kanna nánar sögu minjanna í Bersatungu og reyna að fella hana inn í sögu Torfa, svo og sögu þeirra umbóta í ræktun sem þá voru að hefjast fyrir tilstilli Flateyjarskólans, Guðmundar Ólafssonar jarðræktarmanns og fleiri aðila.
Munnmælin úr Saurbæ og sýnilegar minjar í Bersatungu benda til þess að þar kunni að leynast frumverk hins þekkta ræktunar- og skólamanns, Torfa Bjarnasonar í Ólafsdal.