Það eru klárlega viss takmörk fyrir því hvað opinber og virðuleg söfn, að mestu rekin fyrir almannafé og góðan vilja, geta leyft sér.
En þegar kreppa er sögð ríkja á fyrrum þansvæðum, hátíð fer í hönd og þrösturinn er búinn að flæma starrann úr nálægum trjám setur að heimsíðungi löngun til þess að létta lesendum þessarar síðu lund með efni, sem rekið hefur á fjörur hans, meðal annars fyrir tilstilli strauma frá traustum velvildarmönnum safnsins.
Þannig er að dráttarvélar eru eiginlega krúnntappinn í framvindu landbúnaðar á heimsvísu þegar horft er til síðustu aldar. Þær gerðu mönnum fært að afla matar fyrir marga sem vildu snúa sér að öðrum mikilvægum störfum samfélagsins.
En eins og við höfum prédikað á velsóttum námskeiðum á Hvanneyri undanfarið eru forntraktorar meira en járn og stál.
Vísanir til meðfylgjandi þriggja heimasíðna eru til þess að staðfesta það:
http://www.youtube.com/watch?v=qu8nZcA_kDQ&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=a1ThSi1wbqU
http://www.youtube.com/watch?v=UwadWc-QeAg&NR=1
Vakin er sérstök athygli á ljóðinu við fyrsta tónverkið en það fjallar um vanmetna auðlind landbúnaðar sem sérstök þörf er fyrir þessa dagana.
Það er langur vegur frá því að þessir ferhjóluðu vinir okkar margra hafi enn verið metnir að verðleikum hvað hæfileika snertir, auk hins að sannleiksorð hins danska Piet Hein verða eint ofnotuð sem grunnsteinar daglegrar hegðunar okkar: Den som kun tar spög for spög og alvor kun alvorlig, han har faktisk fattet begge dele dårlig ...
... og njótið svo skírdagshelganna og páskahátíðarinnar..