STÖD - fyrstu rafgirðingarnar

Nú eru rafgirðingar vinsælastar girðinga, enda ódýrari en að aðrar og liprar í meðförum . Búvélasafnið hefur um hríð leitað að elstu gerðum þessara girðinga, en þær komu til skömmu fyrir miðja síðustu öld. Á bls. 38 í bókinni Búvélar og ræktun er mynd af einni slíkri (39. mynd). Búvélasafninu vantar eina slíka með tilheyrandi búnaði. Veist þú um svona rafgirðingarstöð? Búvélasafninu væri fengur að einni slíkri - og einangrunarkúlunum sem báru uppi rafstrenginn.

Þessar stöðvar voru danskar að gerð. Straumgjafinn var venjulega rafgeymir. Snorri bóndi Jóhannesson á Augastöðum í Hálsasveit færði Búvélasafninu svona stöð á dögunum, en hún er sennilega ekki af elstu gerðinni, sem var fremur klunnaleg, úr steyptu járni, og hin sterklegasta. Þannig hefur hluta sögunnar verið bjargað - fyrir hugulsemi Snorra bónda.

Hvenær er safnið opið?

Netfang: bjarnig@lbhi.is
Sími: 844 7740

(einnig 433 5000)

Nafn dagsins er

Ágúst Andrés Jónsson

Nafn dagsins er Ágúst Andrés Jónsson. Hann var fæddur 28. júní 1907 í Reykjavík. Hann nam við Hvítárbakkaskólann veturinn 1924-1925. Lauk síðan rafvirkjanámi og varð einn umsvifamesti rafverktaki í höfuðborginni með fyrirtæki sínu, Rafvirkjanum sf á Skólavörðustíg 22. Ágúst dvaldi ungur um fjörgurra ára skeið í Alaska og Bandaríkjunum og kynnst atvinnuháttum og fólki þar vestra. Hann hafði einnig mikinn áhuga á landbúnaði og keypti jörðina Hraunkot í Grímsnes, lítt og illa hýsta. Jörðin stórbætti Ágúst og hóf að gera þar margvíslegar landbúnaðartilraunir, m.a. með ræktun korns, baunagrass, ýmissa afbrigða af kartöflum ofl. Þá reyndi hann einnig ýmsar nýjungar í verktækni og vélum til búskapar. Alifuglarækt stundaði hann einnig, ræktaði m.a. Peking-endur og kalkúna, en þeir höfðu ekki verið aldir hérlendis áður.

Nánar

Fyrri nöfn dagsins