Senda á Facebook
13. október 2003

Í tilefni alþjóðadags kvenna í landbúnaði, 15. okt. 2003

Verðandi bændur hafa í gegnum tíðina haft ýmsar aðferðir til þess að tryggja sér betri helming svo bú þeirra dafni með viðunandi hætti. Ekki veit ég hvort það var erindi unga mannsins, sem ég lærði sögu um í sumar, er þannig hljóðar (svona nokkurn veginn):

    Það var dansleikur í ungmennafélagshúsi sveitarinnar. Ungur bóndasonur af nálægum bæ kemur sveittur úr mannþröng hússins út í nóttina sér til svölunar. Sér hann þá bráðfallega stúlku þar í sömu erindum. Hann þekkti hana ekki en ákveður að leggja drög að frekari áformum. Vindur sér því að stúlkunni og segir formálalaust sérstæðri röddu:

- Hvað egðt þú gömul?

- Ha, ég? Ég er nítján!

- Þá egðt þú tveimugð ágðum eldgði en gamli heyblásagðinn hans Sigugðagð á Mýgði ....

------

Mér er sagt að spyrjandinn búi nú einn með sínum kúm....